ريشه اختلافات ايران و عراق
-اشنايي با دفاع مقذس

جزوه شماره ۱ براي آشنايي از اختلافات عراق و ايران وهشت سال دفاع مقدس:
۱-ايران هميشه مورد تهاجم حكومت هاي مختلف از جمله روم باستان، عثماني، امپراتوري روسيه ، انگليس و….. قرار گرفته است. ولي به دلايل ذيل توانسته است به حيات خود ادامه دهد:
الف-موقعيت جغرافيايي
ب- منابع ج- ديپلماسي
وسعت ايران و كوهستاني بودنش ، يورش و هجوم به اين كشور را براي هجوم كننده گان سخت و خطرناك گردانيده است
۲-قرارداد ۱۹۷۵ در چه سالي ، در كجا ،بين چه اشخاصي بامضاء رسيد و مفاد آن چه بود؟
«در اسفند سال ۱۳۵۳ جلسه سالانه سران اوپك در الجزيره تشكيل شد و با ميانجيگري هواري بومدين رئيس جمهوري الجزاير و طي دو جلسه مذاكرات طولاني بين شاه ايران و صدام حسين كه در آن موقع معاون رئيس جمهوري عراق بود توافق كلي بين دو كشور براي حل اختلافات بشرح زير انتشار يافت.
الف- طرفين مرزهاي زميني خود را بر اساس پروتكل اسلامبول (۱۹۱۳) و صورتجلسات ۱۹۱۴ تعيين مي كنند.
ب- مرزهاي آبي خود را بر اساس خط تالوك تعيين كنند.
ج- به اين ترتيب دو كشور امنيت و اعتماد متقابل را در امتداد مرزهاي مشترك خويش برقرار خواهند ساخت طرفين بدين سان متعهد مي شوند كه در مرزهاي خود يك كنترل دقيق و مؤثر را به منظور قطع هرگونه رخنه و نفوذ كه جنبه خرابكارانه داشته باشد اعمال كنند.
د- مقررات فوق عواملي تجزيه ناپذيرند و يك راه حل كلي بوده و نقص هر يك از مفاد فوق مغاير روحيه توافق الجزيره است.»
بعد از توافق الجزيره سطح روابط دو كشور به حد اعلاء خود رسيد و نخست وزير وقت ايران امير عباس هويدا در فروردين سال ۱۳۵۴از عراق ديدن نمود و صدام حسين نائب رئيس شوراي فرماندهي انقلاب جمهوري عراق نيز در ارديبهشت همانسال از ايران ديدن نمود و دو طرف در اجراي مفاد توافق الجزيره به منظور پايان بخشيدن به كليه اختلافات معوقه بين دو كشور و حفظ مناسبات ديني و تاريخي و روابط حسن‌همجواري في‌مابين و گسترش اين روابط در زمينه‌هاي مختلف كه متضمن مصلحت دو كشور است، ابراز خشنودي نمودند.
۳-ريشه اختلافات ايران و دولت عراق از ديدگاه صدام حسين
الف- اختلافات مرزي(زمینی و دریایی)
ب- اختلافات ايدئولوژيكي
ج-سر خوردگي صدام حسين در مقابل شاه ايران براي امضاء قرارداد ۱۹۷۵
د-جلو گيري از صدور انقلاب اسلامي ايران
هـ -خصومت صدام با امام خميني(ره)
۴- ريشه اختلافات ايران و دولت عراق از ديدگاه ایران
الف-سر خوردگي صدام حسين در مقابل شاه ايران براي امضاء قرارداد ۱۹۷۵
ب -خصومت صدام با امام خميني(ر)
ج- جلو گيري از صدور انقلاب اسلامي ايران

۵- هجوم ارتش عراق در سايه حمايت هاي سياسي ، نظامي آشكار و پنهان بيش از سي كشور از جمله شوروی سابق در مورخه ۱۳۵۹/۶/۳۱ با اهداف ذیل به ايران آغاز گرديد:
لف-تضعيف نظام نو پاي جمهوري اسلامي ايران.
ب-جدا كردن بخشي از خاك ايران.
ج-منحرف كردن انقلاب اسلامي از اهداف خود.
د-براندازي جمهوري اسلامي ايران.
۶-چهار خواسته اصلي حكومت عراق براي تحميل جنگ به ايران قبل از تهاجم
الف- برگرداندن وضعیت کشتی رانی در اروند رود به حالت قبل از انعقاد قرارداد۱۹۷۵ الجزایر
ب- واگذاری ۳ جزیره تنگه هرمز به اعراب
ج- به رسمیت شناختن هویت عربی خوزستان
د- عدم دخالت ایران در امور داخلی عراق.
۷-اهداف اوليه نظامي عراق در حمله به ايران در سه روز اول.
مرحله اول: جدا كردن استان خوزستان ، شهر هاي نفت شهر ،سومار، قصر شيرين، سر پل ذهاب ،مهران و دهلران از ايران در سه روز اول
مرحله دوم:تسلط كامل بر اروند رود وكنترل خليج فارس
مرحله سوم:كسب قدرت اول خاورميانه و پرچم دار كشورهاي عربي
مرحله چهارم: مقابله با انقلاب اسلامي ايران و تضعيف آن در منطقه
۸- مناطق سه گانه عمليات جنگي ايران در مقابل نيروهاي عراقي
الف-جبهه جنوب غربی: از دهانه فاو در استان خوزستان تا پاسگاه مرزي موسيان در استان ايلام
ب-جبهه غرب: از پاسگاه مرزي موسيان در استان ايلام تا پاسگاه مرزي هاني¬گرمله نوسود در استان کرمانشاه
ج-جبهه شمال¬غرب: از پاسگاه مرزي هاني¬گرمله نوسود در استان کرمانشاه تا پاسگاه دالامپرداغ اروميه در استان آذربايجان غربي که بالطبع استان کردستان و اروميه نيز در همين جبهه قرار داشته است.
۹- لشكر هاي سرزميني ارتش ايران در غرب كشور ، قبل از تهاجم عراق كه بر اساس تهديد آن كشور گسترش يافته بودند.(استقرار نيروهاي سه گانه ارتش بر مبناي تهديد عراق)
الف-لشكر ۶۴ پياده كوهستاني در شمال غرب (با پشتيباني پايگاه هوايي تبريز)،لشكر ۲۸ پياده كوهستان و لشكر ۸۱زرهي در غرب (با پشتيباني پایگاه هوا يي همدان )وهوانيروز كرمانشاه و پشتيباني منطقه۱ در پشتیبانی از اين سه لشكر،
ب- لشكر ۹۲زرهي در خوزستان با پشتيباني پايگاه هوايي دزفول و اميديه و هوانيروز مسجد سليمان و با تقويت پايگاه بوشهر و شيراز و تيپ ۸۴ پياده و تيپ ۳۷ زرهي ولشكر ۱۶زرهي در احتياط لشكرهاي ۸۱ و ۹۲ زرهي منظور شده بود و با پشتیبانی منطقه ۲ .
علاوه بر آن دوپايگاه ، پايگاه شيراز مسئوليت تقويت آن دو پايگاه را داشته همچنين هوانيروز اصفهان در تقويت هوانيروز كرمانشاه و مسجد سليمان وهوانيروز تهران در پشتيباني كلي نيروهاي سرزميني مقابل عراق بوده ، تيپ ۵۵هوابرد با ۵گردان هوابرد در احتياط استراتژيك ارتش قرار داشت.۴گروه توپخانه در پشتيباني ۴لشكر سرزميني قرار داشتند. و همچنين سه منطقه پشتيباني ۱،۲و۳ مسئوليت پشتيباني از اين مناطق را داشته اند.
۱۰-تعداد تجاوزات زميني، هوايي و دريايي نيروهاي عراقي در سال ۱۳۵۸(……..)و درشش ماهه اول سال ۱۳۵۹(……..)مي باشد كه تعداد(….. )مورد آن به سازمان ملل گزارش گريده است.
تحركات مرزي ارتش عراق در سال ۱۳۵۸ با ۸۴ تجاوز مرزي برای ارتش ايران مشخص و محرز گرديد. و در سه ماهه اول سال ۱۳۵۹ ، حدود ۱۴۲ مورد و در سه ماهه دوم سال ۱۳۵۹ حدود۴۱۰مورد،جمعا درشش ماه اول سال ۵۹ نيز افزايش يافت(بيش از ۵۵۲مورد ).كلا۶۳۶مورد كه حدود ۴۹۰ مورد تجاوز به خاك ايران بر اساس اسناد و مدارك موجود، توسط وزارت امور خارجه به سازمان ملل گزارش گرديده است. لذا با توجه به قرائن و شواهد موجود براي ارتش جمهوري اسلامي ايران محرز گرديد، که ارتش عراق عنقريب حملات گسترده خود را آغاز خواهد نمود
۱۱- شواهد و دلايل قطعي جنگ ايران و عراق
(الف) هر دو كشور مي خواستند خليج فارس را زيركنترل كامل خود داشته باشند.
(ب) جنگ ناشي از اختلافات تاريخي بين ايران شيعه و اعراب سني مذهب است.
(ج ) عراق مخالف تقسيم حاكميت اروند رود(شط العرب) بوده و ادعاي حاكميت مطلق بر آن را داشت.
(د ) سقوط رژيم شاه و متلاشي شدن ارتش نيرومند ايران كه قدرت دست بالا را در خاورميانه داشت و اينك عراق به صورت قدرت مسلم در منطقه درآمده است.
(هـ)تجاوزات گسترده و رو بافزايش در مرزهاي زميني ، هوايي و دريايي(در سال۵۸حدود ۸۴مورد در شش ماهه اول ۵۹ حدود۵۵۲مورد جمعا۶۳۶ مورد)
(و)استقرار نيروهاي زميني عراق در طول مرز هاي غربي و جنوب غربي
(ز)تجاوز و اشغال تعدادي از پاسگاهاي مرزي از جمله زينل كش در جنوب قصرشيرين در ۱۳۵۹/۶/۳۱ و ميمك در شمال مهران در تاریخ۱۳۵۹/۶/۱۹
(ح)بمب باران تاسيسات مرزي از جمله نفت شهر و قصر شيرين
(ط)استقرار توپخانه ارتش عراق در نزدیکی مرزها و ثبت تیر
(ی)ایجاد تاسیات جدید و راه های ارتباطی
(ک) افزایش شناسایی هوایی و زمینی و نفوذ دادن عنار اطلاعاتی و استفاده از عناصر خود فروخته (ستون پنجم)
(ل)ایجاد ایستگاه های سخن پراکندگی در مرزها
و……
۱۲-«مرز مشترك ايران با عراق از دهانه فاو تا دالامپرداغ (مرز مشترك ايران ، تركيه و عراق)۱۶۱۰ كيلومتر است كه ۸۴ كيلومتر آن در اروند رود بر اساس خط تالوك قرار دارد و از دهانه فاو تا نهر خيّن ادامه مي يابد.
الف- مرز مشترك بين دو كشور به تفكيك بر حسب كيلومتر بشرح زير مي‌باشد:
(۱)اروند رود ۸۴ كيلومتر
( ۲) نهر خين ۹ كيلومتر
(۳)رودخانه دويرج ۲/۵كيلومتر
(۴)رودخانه ميمه۲/۵ كيلومتر
(۵)رودخانه كنجان چم ۲۰/۵ كيلومتر
(۶)رودخانه تلخاب ۴ كيلومتر
(۷)رودخانه كنگاكوش ۷/۵كيلومتر
(Coolرودخانه كنه كبود ۲۴/۵ كيلومتر
(۹)رودخانه الوند ۵/۵ كيلومتر
(۱۰)رود خانه قوره تو ۳۴ كيلومتر
(۱۱)رودخانه سيروان ۴۲ كيلومتر
(۱۲)رودخانه قزلجه سو ۱/۵كيلومتر
(۱۳)رودخانه گلاس ۴۵ كيلومتر
(۱۴) رودخانه ژاژاوه ۴/۵ كيلومتر
(۱۵) هورالعظيم ۶۴ كيلومتر
(۱۶)خشكي ۱۲۵۸ كيلومتر
بنابراين از مجموع ۸۷۳۱ كيلومتر طول مرز، ‌جمهوري اسلامي ايران در بخش عمده‌اي،‌ يعني حدود ۱۶۱۰ كيلومتر با عراق در خاك و آب (رودخانه هاي مختلف) هم مرز مي‌باشد.
۱۳-خلاصه اي از استعداد و گسترش نيروهاي عراقي در آغاز جنگ تحميلي
الف- نيروي زميني ارتش عراق در ابتداي تجاوز به ايران شامل سه قرارگاه سپاه، ۱۲ لشكر، ‌تعداد۶۰ تيپ مستقل احتياط، گارد مرزي و گارد جمهوري براورد شده بود.
ب-گسترش عمومي عراق در مقابل مرزايران جنين بود،
سپاههاي ۱، ۲ و۳ به ترتيب از شمال به جنوب صف آرايي كرده بودند، بدين ترتيب سپاه ۱ در منطقة كردستان عراق و سپاه ۲ در استانهاي دياله و واسط(مقابل كرمانشاه و ايلام ) و سپاه ۳ در منطقه ميسان و بصره (مقابل خوزستان ) مستقر شده بودند . به علت كوهستاني بودن منطقة كردستان (ايران و عراق ) لشكر۷ پياده كوهستاني و ۴تيپ مستقل در آن منطقه گسترش داشتند اين لشكرها از شمالي ترين منطقة مرز ايران و عراق در نزديك مرز تركيه تا نوسود گسترش يافته بودند. برمبناي اسناد موجود قبل از آغاز جنگ تحميلي ، سپاه ۲ عراق كه لشكرهاي ۲ ،۴، ۷ و ۸ پياده و ۶ و۱۲ زرهي و تيپ ۲۴ مكانيزه از لشكر ۱۰ زرهي همراه ۶ تيپ مستقل ارتش عراق در صحنة عمليات غرب ( استانهاي ايلام ،كرمانشاه ) و بقيه لشكرهاي عراق شامل ۳ لشكر۳، ۹ و ۱۰ زرهي و دو لشكر ۱ و ۵ مكانيزه و لشكر ۱۱ پياده و تيپ ۱۰ زرهي مستقل در منطقه عملياتي جنوب (خوزستان) آماده تهاجم بودند، البته در تركيبات سازمان رزمي لشكرها تغييرات جزئي داده شده بود، مثلاً تيپ ۲۴مكانيزه از لشكر ۱۰ زرهي عراق در منطقه مقابل مهران و يا يك تيپ لشكر ۵ مكانيزه در منطقه شلمچه گسترش يافته بودند و با توجه به گسترش عمومي نيروهاي عراقي كه بيان شد ارتش متجاوز عراق در آغاز جنگ حداقل با ۶ لشكر در صحنة عمليات غرب و با حداقل ۶ لشكر ويك تيپ زرهي مستقل در صحنه عمليات جنوب آماده تهاجم به جمهوري اسلامي ايران بود، ضمناً علاوه بر آنها چندين تيپ مستقل احتياط و گارد مرزي نيز در تقويت اين لشكرها قرار داشتند. ارتش عراق علاوه بر ۱۲ لشكر سازمان يافته تعداد زيادي تيپ مستقل از نوع گارد مرزي و احتياط و تيپ مستقل داشت كه تعداد آنها به حدود۶۰ تيپ مي رسيد و شامل ۲۰ تيپ گارد مرزي، ۱۰ تيپ احتياط و حدود ۳۰ تيپ مستقل رزمي تحت امر ستاد كل ارتش عراق بود بنابراين عراق علاوه بر ۱۲ لشكر سازمان يافته، حدود ۲۰ لشكر پياده (تیپ های مستقل)در اختيار داشت در مقابل اين ۳۲ لشكر عراق ،ايران ۸ لشكر با استعداد ۵۰در صد در اختيار داست. كه بيش از ۵۰ گردان در ارام سازي كردستان در گير بودند. تمركز نيروهاي متجاوز عراق در نزديكي مرز ايران ازنيمه دوم فروردين ماه ۱۳۵۹ آغاز شد و پس از اتخاذ وضعيت آماده باش در پاسگاههاي مرزي، از ۱۵ شهريورماه ۱۳۵۹ آرايش كلي ارتش عراق براي تجاوز به ايران آغاز گرديد كه منجر به تصرف پاسگاه هاي زينل كش و ميمك شد وعملا در ۲۶ شهريور ماه ۱۳۵۹ جنگ زميني بين دو كشور آغاز گرديده بود.
نیروی زمینی ارتش بر اساس تهدیدباقوه عراق طرح ابوذر را در تاریخ ۱۳۵۹/۳/۱۵در ۳۳نسخه صادر نمود و پس از بادید رئیس جمهور دکتر بنی صدر و شهید رجایی نخست وزیر در تاریخ ۱۳۵۹/۶/۲۳از منطقه غرب و مشاهده استقرار نیروهای عراقی در مرز و مشاهده گلوله باران شهرها و کسب اجازه از حضرت امام اخرین آماده باش را صادر نمودند و لشکر ۸۱ زرهی طرح ابوذر لشکر و لشکر ۹۲ زرهی طرح حر بر اساس طرح ابوذر نیروی زمینی در تاریخ۱۳۵۹/۶/۱۶ صادر کردند و عملاً در این تاریخ جنگ بین ارتش عراق و ارتش ایران آغاز شد و ارتش با تمام امکانات برابر طرح ابوذر آمادگی خود را اعلام نمود و در ضمن کمبود های خود را به دولت اعلام نمود
این طرح در سه مرحله طراحی شده بود:
مرحله یکم تثبیت نیروهای عراقی در مواضع از پیش تعیین شده ( در جنوب غربی رودخانه های کرخه و کارون و در غرب ارتفاعات مشرف به شهرهای قصر شیرین، نفت شهر، سومار، مهران،
مرحله دوم بعد از تثبیت دشمن تکمیل و تمرکز نیروها و اجرای عملیات محدود بمنظور کسب اطلاعات و تکمیل برآوردهای اطلاعاتی و آماده شدن جهت بیرون راندن دشمن از سرزمین های اشغالی
مرحله سوم انجام عملیات عمده آفندی در ابتدای سال دوم یا پایان سال اول
۱۴-خلاصه كوتاهي از رويدادهاي قبل از ۳۱ شهريورماه ۱۳۵۹را بيان نمايد
در قرارداد ۱۹۷۵ الجزاير، وضعيت تعيين خط مرزي در مناطق غرب برخلاف منطقه‌ي خوزستان به مرحله قطعي و نهايي نرسيده بود به ويژه در دو منطقه‌ي مرزي ميمك و زينل‌كش، تعيين خط مرزي به علت عدم امضاء موافقت‌نامه‌ي نهايي توسط نمايندگان حكومت عراق بلاتكليف باقي‌مانده بود. هنگامي كه اختلافات مرزي و سياسي بين دو كشور ايران و عراق رو به وخامت نهاد و به مرحله‌ي برخوردهاي نظامي در مناطق مرزي رسيد، حاكم بعث عراق تنها دليل اساسي خود براي آغاز جنگ ، بازپس‌گيري همان مناطق مورد اختلاف عنوان كرد و ادعا نمود كه در قرارداد الجزاير، ايران به كليه‌ي خواسته‌هاي خود در شط‌العرب (اروندرود) رسيده، ليكن عراق از دستيابي به خواسته‌هاي خود در مرز زميني محروم مانده است و اعلام كرد اين مناطق را با توسل به قدرت نظامي از ايران پس خواهد گرفت.اراضي مورد ادعاي عراق – كه وسعت آن به حدود ۳۲۰ كيلومترمربع مي‌رسد – قسمتي در منطقه‌ي زينل‌كش ( در جنوب غربي قصرشيرين) و قسمت ديگر در منطقه‌ي ميمك ( در شمال مهران) قرار دارد و تجاوزات مقدماتي نيروهاي عراقي از اوايل سال ۱۳۵۹ نيز از همين مناطق آغاز شد. به نحوي كه مناطق مرزي قصرشيرين و نفت‌شهر در ۱۱ ارديبهشت‌ و پاسگاههاي مرزي غرب مهران در ۱۱ خرداد مورد حمله نيروهاي عراق قرار گرفت و ۲ روز بعد، شهر قصرشيرين به وسيله توپخانه‌ي ارتش عراق گلوله‌باران گرديد و در مقابل از طرف نيروهاي ايراني عكس‌العمل مناسب نشان داده شد. در ۱۱ مرداد، مرزداران ما موفق شدند با تحمل تلفات سنگيني، حمله‌ي گسترده‌ي نيروهاي عراقي به منطقه‌ي زينل‌كش را دفع نمايند.در هفتم و دهم شهريور، براي بار دوم و سوم قصرشيرين زير آتش توپخانه‌ي ارتش عراق قرارگرفت كه منجر به شهيد و مجروح گشتن ۷۵ تن از اهالي اين شهر شد. سرانجام در ۱۶ شهريور، ارتش عراق در حمله به مناطق زينل‌كش، خان‌ليلي، حيدرآباد، تنگاب‌نو و تنگاب كهنه، تعدادي از پاسگاههاي مرزي ايران را منهدم و با قطع محور قصرشيرين به نفت‌شهر، بخشي از قلمرو كشور ما از جمله منطقه‌ي زينل‌كش را اشغال و ۳ روز بعد در منطقه ميمك، پاسگاههاي هلاله و ني‌خزر را اشغال كرد ، در نتيجه، منطقه ميمك نيز به اشغال دشمن درآمد. در همين روز ( ۱۹ شهريور) دولت عراق طي يك بيانيه رسمي اعلام كرد كه در منطقه زين‌القوس (زينل‌كش)، نيروهاي عراقي موفق شده‌اند منطقه‌اي به عرض ۲۵ و عمق ۵ مايل مربع را آزاد نمايند.با وصول خبر سقوط پاسگاههاي منطقه خان‌ليلي و اشغال دو منطقه‌ي زينل‌كش و ميمك، بلافاصله (در ۲۱ شهريور) مقامات بلندپايه كشوري به اتفاق فرماندهان عاليرتبه نظامي به كرمانشاه عزيمت و از منطقه‌ي نبرد بازديد كردند. اين بازديد گرچه از نظر رواني براي رزمندگان مستقر در منطقه‌ي نبرد مفيد بود ولي از نظر اعزام نيروهاي تقويتي تاثير چنداني نداشت زيرا در آن زمان نيرويي در دسترس نبود تا به منطقه‌ي مورد تهديد اعزام شود .
از ۲۲ شهريور، صف‌آرايي نيروهاي مسلح ايران و عراق در مقابل يكديگر آغاز شد. در اين روز نيروهاي ايراني تلاش كردند نيروهاي متجاوز عراقي را از پاسگاههاي هلاله، ني‌خزر و انجيره عقب برانند ،اين عمل موجب تشديد بحران در مناطق مرزي شد، به طوريكه در مناطق نفت‌شهر و سومار در حوالي مناطق اشغالي خان‌ليلي و ميمك، چند پاسگاه ديگر از جمله پاسگاههاي مرزي تلخاب ( در شمال ميمك) به اشغال نيروهاي عراقي درآمد و پاسگاههاي كاني‌شيخ، سه‌تپان، سانواپا، سلمان‌كشته در غرب صالح‌آباد آسيب سختي ديدند.
صدام حسين رئيس جمهور عراق كه از اين پيروزيهاي نظامي سرمست شده بود و نيروهاي مسلح ايران را ( به زعم خود) ناتوان مي‌ديد تصميم گرفت از اين فرصت تاريخي جهت رسيدن به روياهاي جاه‌طلبانه‌اش استفاده كند. به همين منظور در ۲۶ شهريور به طور يك طرفه قرارداد ۱۹۷۵ الجزاير را لغو و در ۳۱ شهريور ۱۳۵۹ فرمان تهاجم سراسري ارتش عراق به مناطق مرزي كشور ما منجمله منطقه‌ي غرب را صادر كرد.
۱۵- محور هاي پيشروي لشكر هاي عراق در حمله زميني به مناطق غرب كشور ايران را بيان نمائيد.
محورهايي كه ارتش متجاوز عراق در منطقه عملياتي غرب جهت وصول به اهداف خود يعني اشغال شهر و شهركهاي مهران، صالح‌آباد، سومار، نفت‌شهر، قصرشيرين، سرپل‌ذهاب، گيلانغرب برگزيد بود به شرح ذيل بود:
الف -محور بدره ـ زرباطيه ـ مهران.
ب- محور ترساق ـ ارتفاعات ميمك ـ صالح‌آباد.
ج- محور مندلي ـ سومار.
د-محور نفت‌خانه ـ نفت‌شهر.
هـ-محور عمومي خانقين ـ خسروي ـ قصرشيرين –سر پل ذهاب (مهمترين محور)
اين محور به ۳ محور فرعي خانقين ـ تنكاب كهنه ـ قصرشيرين و محور خانقين ـ خسروي ـ قصرشيرين و محوري كه از ارتفاعات قراويز به باباهادي و شمال قصرشيرين مي‌رسد و جاده قصرشيرين ـ سرپل‌ذهاب را قطع مي‌كند، تقسيم مي‌شود.اين محور عمومي، بعد از وصول به قصرشيرين، به ۲ شاخه عمومي تقسيم مي‌شود كه يك شاخه به طرف گيلانغرب و شاخه ديگر به طرف سرپل‌ذهاب مي‌رود.
د-محور ميدان ـ باويسي ـ تيله‌كوه ـ بيشگان ـ سرپل‌ذهاب.
۱۶-محور هاي پيشروي لشكر هاي عراق در حمله زميني به جنوب غربي كشور ايران را بيان نمائيد.
الف- موسيان- عين خوش- دزفول
ب- فكه –چنانه –شوش – دزفول(مهم ترين محور)
ج- بستان-سوسنگرد- اهواز
د-كوشك – هويزه- اهواز
هـ -كوشك- هويزه- سوسنگرد – اهواز
ز-شلمچه – خرمشهر – آبادن
[

 

استفاده با اشاره به منبع مجاز است
مروت آزادبخت

 

آشنايي با دفاع مقدس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *